De telefoon op ons kantoor gaat.
‘Met Ondernemen – Frankrijk.’
‘Mijnheer, ik sta op het punt om een huis te kopen in Frankrijk. Kunt u mij toch helpen, ik heb vreselijke haast.’
‘Natuurlijk, wat kan kunnen we voor u doen? Het huis staat toch niet in brand, hoop ik?’
Na de derde rondleiding in een prachtig huis in de Cher was er ‘een laatste prijs’ genoemd door de makelaar. Deze Nederlandse familie had besloten om daarmee akkoord te gaan en de makelaar had hen vriendelijk uitgenodigd om de volgende dag op zijn kantoor te komen praten over hoe het aankoopproces dan verder zou gaan.
Daar aangekomen lag er een contract klaar op FNAIM papier, waar op enkele stippellijntjes hun persoonlijke gegevens waren ingevuld. Of ze dat contract maar gelijk even wilden tekenen. De familie vroeg wat dat dan voor een contract was en de makelaar meldde dat het hierbij ging om een ‘SSP’. Hij had nog veel meer gezegd, maar dat hadden ze niet begrepen.
Ze zaten daar dus aan tafel toen ze ons belden om te zeggen dat de makelaar eiste dat ze zouden tekenen, omdat anders de koop niet door zou gaan.
We hebben de familie zeer dringend aangeraden nog even helemaal niets te tekenen en toen we daaropvolgend de boze makelaar aan de telefoon kregen, hebben we die verzocht om het projet te faxen. Eén keer lezen was genoeg om deze familie te adviseren om dit vodje te laten voor wat het was en een notaris de opdracht te geven om een echt compromis de vente op te stellen.
Twee weken later was dat geregeld en heeft de familie bij ons op kantoor het contract getekend. Inmiddels is ook de acte authentique probleemloos gepasseerd.
Het standaard FNAIM compromis de vente is een contract dat geheel aan de Franse wet voldoet, maar waar een paar geniepige zaken aan zijn toegevoegd, resp. weggelaten. Voornamelijk ten gunste van de verkoper en meer nog ter bescherming van de belangen van de makelaar. We hebben makelaars-contracten gezien waar geen enkele eigen voorwaarde van de koper of eigen verklaring van de verkoper kon worden opgenomen. De makelaar vertelde doodleuk dat dat “niet mocht van de wet”. En verder heeft een door de makelaar opgemaakt compromis de vente meestal het beding dat de aanbetaling moet worden overgemaakt op rekening van de makelaar. NOOIT DOEN! Uitsluitend en alleen geld overmaken op rekening van een erkende notaris!
Noch koper noch verkoper zou een compromis de vente moeten ondertekenen waarin de makelaar toch betaald krijgt als de koop niet doorgaat, tenzij de makelaar een tarief accepteert zoals dat in Nederland gebruikelijk is: 2% of minder.
